W Pensjonacie „Słoneczny Zakątek” jak i w jego najbliższej okolicy istnieje wiele możliwości spędzenia czasu wolnego. Poniżej prezentujemy listę wielu atrakcji, które z pewnością przyczynią się do tego, że pobyt w naszym obiekcie zostanie na długo w pamięci naszych gości.

Oprócz atrakcji na terenie pensjonatu takich jak:

  • wycieczki po pięknej plaży w Rewalu,
  • chwile odprężenia w ogrodzie okalającym posesję,
  • wieczorne grillowanie,
  • aktywny relaks na rowerze

warto wybrać się także na wycieczki po okolicznych miejscowościach, takich jak:

Cerkwica

Miejscowość o rodowodzie średniowiecznym rodowodzie, położona przy trasie z Trzebiatowa do Kamienia Pomorskiego.

Na wzgórzu Dzwonnik położony jest kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w stylu gotyckim z przełomu XIV i XV wieku, z drewnianą wieżą z XIII wieku.

W Cerkwicy znajduje się kamienna studnia św. Ottona z XII wieku, a przy niej pomnik z XIX wieku upamiętniający chrzest Pomorzan w 1124 roku.

Gryfice

W połowie XIII wieku Pomorzem rządzili książęta z pomorskiej dynastii Gryfitów. W 1262 Warcisław III podpisał dokument lokacyjny na prawie lubeckim, w którym osiedle w okolicach dolnego biegu rzeki Regi otrzymało prawa miejskie. Pod koniec XIII wieku rozpoczęto budowę ceglanego Kościoła Mariackiego o trzech nawach, a w 1300 budowę murów obronnych otaczających miasto wraz z pozostałymi fortyfikacjami.

We współczesnym planie miasta wyraźnie zaznaczone są akcenty staromiejskiej zabudowy. Wchłonięte zostały one przez nowożytne elementy zabudowy od południa, zachodu i północy miasta.

Z zabytków polecamy: Kościół Mariacki pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, kościół św. Jana, kaplica św. Jerzego, teren Starego Miasta, budynek poczty, dworzec kolei wąskotorowej oraz pozostałości miejskich murów obronnych, w tym: Brama Wysoka, Brama Kamienna oraz Wieża Prochowa.

Kamień Pomorski

Jest wysoce prawdopodobne, że ciągłość udokumentowanej źródłami historii zasiedlenia tego miejsca sięga blisko 1850 lat. W IX –XI w. była tu osada rybacka i portowa, która otrzymała prawa miejskie w 1274 r.

W 1876 r. przypadkowo odkryto źródła solankowe, z czasem zaczęto też stosować borowinę z okolicznych torfowisk.

Nazwa miejscowości łączona jest z ogromnym głazem narzutowym (obwód w najszerszym miejscu 20 m) położonym w korycie Dziwny. Ten „Głaz Królewski” służył jako znacznik w żegludze, przyczyniając się do powstania nazwy miasta.

Na terenie Kamienia Pomorskiego zachował się historyczny układ przestrzenny z okresu średniowiecznej lokacji.

Miasto znajduje się na szlaku zabytków sztuki romańskiej. Z zabytków warte polecenia są:

– na Osiedlu Katedralnym: konkatedra św. Jana Chrzciciela, pałac biskupi, plebania katedralna, dom zakrystiana, kanonie, wirydarz katedralny i obwarowania katedralne,

– na Starym Mieście: kościół Wniebowzięcia NMP, ratusz, gmach sądu, obwarowania miejskie, Wieża Piastowska i Brama Wolińska, obecnie siedziba Muzeum Kamieni,

–  na Żalniku: cmentarzysko słowiańskie z okresu przedchrześcijańskiego i kościół św. Mikołaja.

Niechorze

Na początku Niechorze było typową wsią rybacką. Jego charakterystyczną dominantą widokową jest wybudowana w 1866 roku latarnia morska.

Największym zabytkiem miejscowości jest zespół latarni morskiej wybudowany w latach 1863-1866. W Niechorzu znajduje się dworzec Gryfickiej Kolei Wąskotorowej z przełomu XIX/XX wieku, przez który w okresie wakacyjnym przejeżdża kolejka wąskotorowa, tak zwana Ciuchcia Retro z Gryfic do miejscowości nadmorskich gminy Rewal.

Mieści się tu również Muzeum Rybołówstwa Morskiego, które ukazuje specyfikę zawodu rybaka oraz przedstawia cząstkę kultury pomorskiej.

Pustkowo

Pustkowo położone jest na utworach morenowych w kilku miejscach odsłoniętych przez formy akumulacji eolicznej. Na plaży w Pustkowie mimo użytkowania przez turystycznego przed niewysokim klifem rozwija się wydma przednia.

Znajduje się tu replika Krzyża z Giewontu. Ponad 20-sto metrowy, żelazny krzyż ustawiono 14 maja 2007 roku, a poświęcony został 26 maja 2007 roku.

W Pustkowie znajdują się trzy pomniki przyrody: dąb szypułkowy o wysokości 21 m oraz dwa wiązy szypułkowe o wysokości 26 m.

Rewal

Pierwsza wzmianka o Rewalu pochodzi z 1434 roku. Pierwsi letnicy zaczęli przyjeżdżać do Rewala w latach trzydziestych XIX w.

Obecny kościół pw. Najświętszego Zbawiciela wybudowany został w latach 1976-1978 na miejscu dawnej kaplicy, która pierwotnie była zwykłą szopą rybacką.

W rejestrze zabytków znajduje się dworzec kolei wąskotorowej z przełomu XIX/XX wieku Gryfickiej Kolei Wąskotorowej, która przebiega przez południową część miejscowości.

W Rewalu ustanowiono przystań morską dla tutejszych rybaków. Dostęp do przystani zapewnia jedna dalba wyciągowa. W Rewalu znajdują się dwa pomniki przyrody: jesion wyniosły o wysokości 24 m oraz ostrokrzew kolczasty o wysokości 5,5 m.

Trzebiatów

Dogodne ukształtowanie powierzchni oraz rzeka Rega tworząca z trzech stron ochronę przed potencjalnym najeźdźcą stworzyły dogodne warunki do założenia osady.

W IX wieku znajdował się tutaj warowny gród słowiański i osada przygrodowa. Pierwsza źródłowa wzmianka o mieście znajduje się w akcie z 1170 roku.

Najbardziej okazałym zabytkiem w Trzebiatowie jest kościół Macierzyństwa NMP, który jest przykładem architektury gotyckiej z XIII wieku. W mieście znajdują się trzy zabytkowe kaplice oraz neogotycki kościół ewangelicki z początku XX wieku.

Dużym walorem urbanistycznym miasta są zachowane pozostałości murów miejskich z XIII wieku oraz wkomponowana w nie Baszta Kaszana z przełomu XIII i XIV wieku.

Miasto posiada także dwie budowle klasycystyczne, tj. pałac przebudowany z zamku książęcego w XVIII wieku oraz ratusz przemieszany ze stylem barokowym i gotyckim.

Trzebiatów posiada dużą liczbę zabytkowych kamienic i domów. Innymi zachowanymi zabytkami są: młyn, spichlerz, elektrownia wodna, koszary, stacja kolejowa. W Trzebiatowie znajdują się także pozostałości dziewiętnastowiecznego parku miejskiego, zwanego Królewskim Gajem.

Trzęsacz

Trzęsacz to wieś o starym rodowodzie. Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1331 r. W średniowieczu głównym zajęciem mieszkańców było rolnictwo. W późniejszym czasie rozwinęło się także rybactwo.

We wsi znajdują się ruiny gotyckiego kościoła wybudowanego pośrodku wsi na przełomie XIV/XV wieku w odległości prawie 2 kilometrów od morza. Kościół na początku należał do katolików, lecz po reformacji został kościołem ewangelickim do końca swych dni. Procesy abrazyjne spowodowały, że brzeg morski nieustannie zbliżał się do budowli. Ostatnie nabożeństwo odprawiono w kościele 2 marca 1874 roku. Wyposażenie świątyni przewieziono do katedry w Kamieniu Pomorskim, a część zabytkowego tryptyku można obejrzeć w rewalskim kościele. W 1901 roku zawaliła się pierwsza jego część. Dziś pozostał jedynie fragment południowej ściany. Obecnie trwają intensywne prace nad ochroną ruin przed sztormami. Jest to jedyna tego typu atrakcja turystyczna w Europie.